Kultowe nagranie trafi do Narodowego Archiwum Filmowego i Dźwiękowego Australii
Jedno z najbardziej rozpoznawalnych wirusowych nagrań w historii internetu zostało oficjalnie objęte ochroną przez Narodowe Archiwum Filmowe i Dźwiękowe Australii — instytucję odpowiedzialną za zachowanie audiowizualnego dziedzictwa kulturowego kraju.
To organizacja, której misją jest dbanie o to, by kolejne pokolenia miały dostęp do najważniejszych dokumentów wizualnych australijskiej kultury. I najwyraźniej pewne spontaniczne zatrzymanie przez policję z 1991 roku w pełni zasługuje na to miejsce.
Co tak naprawdę wydarzyło się przed restauracją w Brisbane?
Piątek, 11 października 1991 roku. Przed restauracją China Sea w Brisbane gromadzą się dziennikarze i kamerzystów, którzy czekają na zatrzymanie przez policję niejakiego Jacka Karlsona. Nikt z obecnych nie mógł przypuszczać, że za chwilę rozegra się scena, o której będzie się mówiło niemal 35 lat później.
Karlson wyłania się z restauracji wyraźnie zdezorientowany, zatrzaskuje drzwi radiowozu i słysząc, że jest aresztowany, reaguje pytaniem: „Jestem pod czym?"
Potem następuje seria słynnych, improwizowanych kwestii. „Panowie, oto demokracja w działaniu" — oznajmia z teatralnym gestem. Chwilę później pada już legendarny okrzyk: „Jaki jest zarzut? Zjedzenie posiłku? Wyśmienitego chińskiego posiłku?"
Skąd ta dramatyczna forma? Karlson miał aktorskie korzenie
Szekspirowska wręcz maniera, z jaką Karlson wygłaszał swoje słowa, nie wzięła się znikąd. Mężczyzna miał za sobą doświadczenie sceniczne — występował w produkcjach teatralnych i serialach telewizyjnych. To tłumaczy niezwykłą pewność siebie i retoryczny rozmach, który przyciągnął uwagę milionów widzów na całym świecie.
Powód aresztowania do dziś pozostaje niejasny
Ironicznie, dokładny powód zatrzymania Karlsona nigdy nie został jednoznacznie wyjaśniony. Narodowe Archiwum Filmowe i Dźwiękowe podaje dwie wersje: policja mogła pomylić go z Paulem Charlesem Dozsa — słynnym uciekinierem z restauracyjnych rachunków — albo chodziło o używanie skradzionych kart American Express. Jedno jest pewne: Karlson miał za sobą długą kartotekę kryminalną.
Ciekawe artykuły:
Nagranie spało w archiwum przez niemal dwie dekady
Materiał trafił do australijskich wiadomości telewizyjnych w 1991 roku, po czym zniknął — zakopany w archiwum na wiele lat. Wszystko zmieniło się w 2009 roku, gdy Russell Furman odnalazł go na oryginalnej taśmie kamerowej i wgrał na YouTube.
Platforma działała w Australii od zaledwie kilku lat, a Furman chciał po prostu podzielić się nagraniem ze znajomymi. Jednak w 2013 roku popularny twórca Ray William Johnson pokazał klip szerszej publiczności, nazywając go „najlepszym aresztowaniem, jakie w życiu widział". Od tej chwili wideo rozprzestrzeniło się błyskawicznie, stając się trwałym elementem internetowego folkloru.
Dlaczego archiwum zdecydowało się je zachować?
Zdaniem Narodowego Archiwum Filmowego i Dźwiękowego reakcja i słowa Karlsona stały się synonimem niepokornego australijskiego poczucia humoru. To właśnie dlatego nagranie zostało wybrane do oficjalnej konserwacji.
„Nagranie pokazuje, jak głos i sposób bycia mogą przemienić zwykłe wydarzenie z kroniki policyjnej w trwały element kulturowego folkloru" — podkreśla archiwum.
Lekcja dla fotografów i kamerzystów: nigdy nie wiadomo, co się wydarzy
Historia tego materiału jest fascynująca sama w sobie. W pewnym sensie ucieleśnia ona słynną zasadę fotografa Weegee — „F/8 i bądź na miejscu". Fotoreporterzy i kamerzystów relacjonujący bieżące wydarzenia po prostu nigdy nie wiedzą, kiedy rozegra się przed nimi coś ikonicznego i niezapomnianego.
Ekipa, która tamtego październikowego poranka ustawiła kamerę przed restauracją w Brisbane, z pewnością nie spodziewała się, że tworzy historię. A jednak właśnie to zrobiła.
