Tajne narzędzie zespołów F1: fotografowie na torze
Nowy sezon Formuły 1 właśnie się rozpoczął, a zespoły gorączkowo szukają każdej możliwej przewagi nad rywalami. Jednym z mniej znanych narzędzi w ich arsenale są… fotografowie.
Jamey Price, doświadczony fotograf motorsportowy, przyznaje, że kibice praktycznie nie zdają sobie sprawy z istnienia fotografii szpiegowskiej w F1.
Czym jest fotografia szpiegowska w Formule 1?
Formuła 1 to seria prototypów — każdy zespół startuje nieco innym samochodem, będącym wynikiem własnej interpretacji przepisów technicznych. To właśnie ta różnorodność sprawia, że obserwowanie rywali nabiera ogromnego znaczenia.
„Zespoły wykorzystują fotografów, żeby dowiedzieć się, jak sprawić, by ich własne auta jeździły szybciej, ale też żeby mieć oko na konkurencję" — wyjaśnia Price.
Pełnoetatowa praca przez cały sezon
Price pracuje w Formule 1 od ponad dekady i przez ten czas zbudował bliskie relacje z wieloma pracownikami zespołów. Niektórzy z nich zwracają się do niego z prośbą o sfotografowanie konkretnego elementu — czy to własnego bolidu, czy samochodu rywala.
Zespoły nierzadko zatrudniają fotografa szpiegowskiego na cały sezon, co de facto staje się pracą na pełen etat. Sezon F1 2026 obejmuje 24 wyścigi.
Nuda artystyczna, fascynacja techniczna
To zupełnie inny rodzaj fotografii sportowej. Price otwarcie przyznaje, że z czysto twórczego punktu widzenia uważa ją za „niesamowicie nudną".
Ciekawe artykuły:
„Po prostu starasz się zamrozić samochód, żeby widać było każdy drobny szczegół — jak zużywają się opony, jak się marszczą, i wszystkie te rzeczy, o które jako fotograf robiący artystyczną dokumentację niespecjalnie dbam" — mówi Price.
Mimo to sam przyznaje, że fascynuje go fakt, iż zespoły F1 sięgają po wysokiej rozdzielczości zdjęcia statyczne jako narzędzie do osiągania szybszych czasów okrążeń.
Tradycja sięgająca lat 80.
Choć wielu kibiców nie ma o tym pojęcia, praktyka fotografii szpiegowskiej w F1 ma długą historię — sięga jeszcze lat 80. ubiegłego wieku. W tamtych czasach zespoły musiały czekać na wywołanie kliszy. Dziś zdjęcia są przesyłane natychmiast z pozycji fotografa przy torze, co pozwala inżynierom śledzić sytuację w czasie rzeczywistym.
Ekstremalne ustawienia aparatu i konkretne rezultaty
Powodów, dla których zespoły potrzebują zdjęć — zarówno własnych bolidów, jak i aut rywali — jest wiele. Niekiedy wymaga to pracy przy ekstremalnych parametrach: ISO 40 000 i czasie naświetlania 1/12000 sekundy, by samochód był ostry i pozbawiony rozmycia.
Jako konkretny przykład Price przytacza pierwsze podium Nico Hülkenberga dla zespołu Sauber na Grand Prix Wielkiej Brytanii. Jednym z kluczowych czynników tamtego sukcesu było to, że fotograf zespołu robił zdjęcia opon Hülkenberga przy torze — inżynierowie mogli na bieżąco monitorować ich zużycie i podejmować odpowiednie decyzje strategiczne.
Fotografia, która decyduje o wyniku wyścigu
Fotografia szpiegowska w Formule 1 to dalekie odejście od efektownych ujęć, które znamy z okładek magazynów. To precyzyjna, techniczna robota, która może zadecydować o kilku dziesiętnych sekundy — a w F1 właśnie tyle dzieli zwycięstwo od porażki.
